گالوانيزه يكي از پركاربردترين روشهاي مقابله با خوردگيست . آخرين مرحله در عمليات گالوانيزه گرم بازرسي و حصول اطمينان از تطابق پوشش
ايجاد شده با شرايط مطلوب است . بررسي و تفسير نتايج حاصل از بازرسي بايد با دركي صحيح از شرايط و چگونگي تاثير آنها بر هدف نهايي
گالوانيزه همراه باشد . اولين و مهمترين هدف گالوانيزه گرم ، محافظت سازه در مقابل خوردگيست . مدت زماني كه اين محافظت مي تواند بدون
نياز به ترميم و بازسازي پوشش دوام داشته باشد ، طول عمر كارآيي (service life) ناميده مي شود . طول عمر كارآيي گالوانيزه مستقيما به
ضخامت لايه روي محافظ بستگي دارد ، هر چه ضخامت پوشش بيشتر باشد طول عمر بيشتر خواهد بود . بنابراين تعيين ضخامت پوشش مهمترين
گزينه بازرسي براي تعيين كيفيت پوشش گالوانيزه مي باشد .
علاوه بر ضخامت پوشش مواردي مانند يكنواختي ، چسبندگي  و ظاهر پوشش نيز قابل بازرسي مي باشند .
همچنين تردي  و عيوب ديگري كه مي توانند در اثر نصب و طراحي ايجاد شوند ، نكات مهم ديگري ازنظربازرسي هستند .
هر چند كه حداقل شرايط مشخص شده در استاندارد بايد براي تمامي موارد فوق رعايت گردد اما اهميت نسبي آنها با توجه به شرايط كاري مورد
نظر تعيين مي شود . بعنوان مثال خواص مورد نياز براي يك سازه فولادي با خصوصياتي كه براي يك قطعه تزئيني مد نظر است متفاوت خواهد بود .
درك صحيح از خصوصيات مورد نياز براي يك قطعه و قابليتهاي فرآيند گالوانيزه گرم براي اجراي يك بازرسي مناسب ، ضروري است . اجراي
عمليات بازرسي در كارگاه گالوانيزه بيشترين تاثير و بازده را خواهد داشت چرا كه در اين حالت مي توان به سرعت و دقيق تر پاسخ سئوالات را
يافت و موضوعات مورد نظر را بررسي نمود . اين موضوع باعث صرفه جويي در زمان پروژه مي گردد.
نمونه برداري براي آزمون:
براي تعيين دقيق ضخامت پوشش بايد نمونه برداري بگونه اي باشد كه نمايانگر كل مجموعه باشد . نمونه هاي انتخاب شده براي بازرسي بايد از
يك نوع باشند يعني تقريبا در يك زمان گالوانيزه شده باشند.
به يك روش گالوانيزه شده باشند.
در يك وان گالوانيزه شده باشند.
بعنوان يك مجموعه تائيديه دريافت كنند.